การกำหนดขนาดสกรูเริ่มต้นด้วยคำถามข้อเดียว: สกรูต้องยึดอะไร และสกรูสามารถเจาะได้ลึกแค่ไหนอย่างปลอดภัย สำหรับข้อต่อระหว่างไม้กับไม้ทั่วไป ให้ใช้สูตรเริ่มต้นนี้: ความยาวสกรู = ความหนาของชิ้นบนครึ่งหนึ่งถึงสองในสามของความหนาของชิ้นรับ ตัวอย่างเช่น บอร์ดขนาด 3/4 นิ้วบนพื้นที่ 2x4 ชี้ไปที่ประมาณ 1-1/2 ถึง 1-3/4 นิ้ว ขึ้นอยู่กับน้ำหนักบรรทุกและพันธุ์ไม้ ประเภทของหัวก็มีความสำคัญไม่แพ้กัน: สกรูหัวแบนจะวัดจากด้านบนของหัวถึงปลาย ในขณะที่สกรูหัวกลม หกเหลี่ยม หรือหัวกลมจะวัดจากใต้หัวถึงปลาย ความแตกต่างเพียงอย่างเดียวนั้นทำให้การซื้อผิดขนาดหลายครั้ง
ความยาวที่เหมาะสมไม่ใช่สกรูที่ยาวที่สุดที่พอดี มีความยาวสั้นที่สุดที่ให้การยึดเกลียวเพียงพอ โดยไม่ทะลุ หลุดออกจากรูตัน หรือปล่อยให้มีจุดแหลมคมโผล่ออกมา
เริ่มต้นด้วยข้อต่อ ไม่ใช่สกรู
วัดชิ้นส่วนที่จะต่อก่อนที่จะดูแคตตาล็อก ในข้อต่อแบบสองชิ้น ชิ้นแรกคือส่วนบนหรือส่วนยึด ประการที่สองคือวัสดุรับที่ให้ความแข็งแรงในการยึดเกาะ สกรูจะต้องลอดผ่านอันแรกและขันสกรูตัวที่สองให้เพียงพอ สำหรับไม้ การเชื่อมนั้นมักจะอยู่ที่ครึ่งหนึ่งถึงสองในสามของความหนารับ สำหรับโลหะ โดยปกติจะเป็นเกลียวเต็มสองถึงสามเกลียว สำหรับพุก จะเป็นการฝังที่ระบุของพุกบวกกับความหนาของฟิกซ์เจอร์
| ข้อต่อ | ความยาวเริ่มต้น | สิ่งที่ต้องตรวจสอบ |
|---|---|---|
| กระดานไม้เหนือ 2x4 | 1-1/2 ถึง 1-3/4 นิ้วสำหรับด้านบน 3/4 นิ้ว | อย่างน้อยครึ่งหนึ่ง ควรเป็นสองในสามของความหนารับ หลีกเลี่ยงการทะลุผ่าน |
| ผนังยิปซั่มขนาด 1/2 นิ้วบนแกนไม้ | 1-1/4 นิ้ว | สกรูต้องถึงแกนโดยไม่ทำให้หน้ากระดาษแตก |
| กระดานสำรับ 5/4 เหนือตง | 2-1/2 ถึง 2-3/4 นิ้ว | ความลึกของตง ความหนาของแผ่นไม้ และดูว่าส่วนปลายยังคงซ่อนอยู่หรือไม่ |
| การเจาะด้วยตนเองจากแผ่นโลหะเป็นแผ่นโลหะ | เจาะโลหะหนารวม 3 เกลียว | ความยาวจุดและความยาวของเกลียวแยกจากความยาวโดยรวม |
วิธีวัดความยาวของสกรู
ความยาวไม่ใช่ก้านที่มองเห็นได้เสมอไป วัดสกรูหัวเทเปอร์หรือหัวแบนโดยรวม รวมทั้งหัวด้วย เนื่องจากหัวอยู่ในระนาบเดียวกับพื้นผิว สกรูหัวกระทะ หัวกลม หัวหกเหลี่ยม หรือหัวแปลน วัดจากด้านล่างของหัวถึงปลาย สกรูหัวแบนขนาด 1 นิ้วจึงมีระยะ 1 นิ้วจากด้านบนของหัวถึงจุด สกรูหัวกระทะขนาด 1 นิ้วมีก้านอยู่ใต้หัว 1 นิ้ว
แหวนรองเปลี่ยนด้ามจับที่มีประสิทธิภาพ เครื่องซักผ้าแบบบอนด์หรือเครื่องซักผ้าแบบแบนแยกต่างหากสามารถเพิ่มความหนาได้ 0.030 ถึง 0.080 นิ้วขึ้นไป ขึ้นอยู่กับขนาด ในรูตันที่ตื้น นั่นอาจเป็นความแตกต่างระหว่างการหนีบและการลงจากจุดต่ำสุด หากภาพวาดให้ความยาวใต้หัวและคุณสั่งสกรูหัวแบน ให้เพิ่มความสูงของหัวก่อนที่จะเปรียบเทียบทั้งสอง
ไม้ต่อไม้: ใช้กฎสองในสามในการตรวจสอบความปลอดภัย
สำหรับไม้เนื้ออ่อน ไม้เอ็นจิเนียริ่ง และข้อต่อรับน้ำหนัก ให้เล็งไว้ประมาณสองในสามของชิ้นรับน้ำหนัก สำหรับไม้เนื้อแข็งที่มีความหนาแน่นสูง ครึ่งหนึ่งอาจเพียงพอ แต่ให้เจาะล่วงหน้าเพื่อลดการแตกร้าว สูตรฟิลด์อย่างง่ายคือ:
ความยาว = ความหนาของชิ้นบน (0.50 ถึง 0.67 × ความหนาของชิ้นรับ)
สำหรับสกรูหัวแบน ผลลัพธ์นั้นรวมหัวไว้แล้ว สำหรับศีรษะที่ไม่แบน ผลลัพธ์เดียวกันนี้ใช้กับความยาวใต้ศีรษะด้วย หากสกรูต้องอยู่ในระนาบเดียวกัน ให้ยืนยันความลึกของเคาเตอร์ซิงค์ก่อนสั่งซื้อ
แผนภูมินี้เป็นเป้าหมายการวางแผน ไม่ใช่รหัสอาคาร ทิศทางของเกรน ขนาดรูนำ ระยะขอบ และการสั่นอาจต้องใช้ความยาวที่แตกต่างกันหรือต้องใช้ตัวยึดที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง สกรูที่ยาวพอแต่วางไว้ใกล้ขอบเกินไปอาจทำให้บอร์ดแยกออกก่อนที่จะรับน้ำหนัก
โลหะกับโลหะและโลหะกับไม้
ข้อต่อโลหะไม่ใช้กฎสองในสามของไม้ สำหรับสกรูเครื่องจักรในรูเกลียว ให้คำนวณความยาวของด้ามจับก่อน: ความหนารวมของชิ้นส่วนที่จะจับยึด จากนั้นเพิ่มการมีส่วนร่วมแบบเต็มสองถึงสามหัวข้อ สำหรับสกรู M5 x 0.8 ให้ใช้เกลียวสามเกลียวเท่ากับ 2.4 มม. หากกริปมีขนาด 10 มม. ความยาว 12 ถึง 13 มม. มักจะเป็นจุดเริ่มต้นที่ดีกว่าสกรูขนาด 16 มม. ที่ยื่นออกมาด้านล่าง ยืนยันว่ามาตรฐานวัดความยาวใต้ศีรษะหรือโดยรวม
สำหรับสกรูเกลียวปล่อยในแผ่นโลหะ สกรูจะต้องผ่านแผ่นด้านบนและยึดแผ่นด้านล่างด้วยเกลียวเต็มอย่างน้อยสามเกลียว สกรูที่สั้นเกินไปจะทำให้รูหลุด สกรูยาวเกินไปอาจยื่นออกมา ขัดขวางชิ้นส่วนที่เชื่อมต่อกัน หรือทำให้เกิดขอบคมได้ ตรวจสอบระยะพิทช์เกลียวและความยาว เนื่องจากเกลียวหยาบในแผ่นบางและเกลียวละเอียดในรูต๊าปไม่สามารถใช้แทนกันได้
สกรูล็อคตัวเองแตะโลหะสำหรับโลหะแผ่น สกรูล็อคเกลียวหยาบสร้างเกลียวในโลหะและเหมาะกับข้อต่อแผ่นโลหะที่การยึดเกลียวและความต้านทานการสั่นสะเทือนมีความสำคัญ ดูผลิตภัณฑ์ → สกรูเจาะตัวเองจะเพิ่มค่าเผื่ออื่น: จุดเจาะ จุดไม่ยึดข้อต่อ ดังนั้น ความยาวในการทำงานต้องครอบคลุมความหนาของวัสดุทั้งหมด จุด และเกลียวที่ต้องการนอกเหนือจากแผ่นด้านล่าง หากสองแผ่นรวม 0.125 นิ้วและปลายเป็น 0.125 นิ้ว สกรูขนาด 0.375 นิ้วจะทำให้เกลียวยึดน้อยมาก ตรวจสอบความยาวของเธรดในแค็ตตาล็อกแทนที่จะอาศัยความยาวของหัวข้อข่าว
สกรูเจาะตนเองหน้าแปลนหกเหลี่ยมพร้อมแผ่นซีล แผ่นและปะเก็นช่วยกระจายน้ำหนักและปรับปรุงการซีล ทำให้สกรูเหล่านี้คุ้มค่าที่จะตรวจสอบรอยต่อระหว่างโลหะกับไม้หรือรอยต่อที่ไม่สม่ำเสมอ ดูผลิตภัณฑ์ → สำหรับโลหะกับไม้ ให้ใช้สกรูเจาะตัวเองเพื่อเคลียร์โลหะและฝังครึ่งหนึ่งถึงสองในสามเข้าไปในไม้ สกรูที่เข้าถึงเฉพาะพื้นผิวไม้จะไม่พัฒนาความแข็งแรงในการยึดเกาะ ในขณะที่สกรูที่ยาวเกินไปสามารถหลุดออกจากด้านไกลของส่วนประกอบที่ตื้นได้
ผนังเบา คอนกรีต และพุก: เพิ่มความหนาของฟิกซ์เจอร์
สกรู drywall เป็นตระกูลที่มีความยาว ไม่ใช่กฎสากล สำหรับผนังยิปซั่มขนาด 1/2 นิ้วบนเดือยไม้ ให้ใช้ขนาด 1-1/4 นิ้วโดยทั่วไป สำหรับผนัง drywall ขนาด 5/8 นิ้ว เป็นเรื่องปกติที่ 1-5/8 นิ้ว หมุดโลหะใช้สกรูเกลียวละเอียด และสกรูจะต้องถึงหมุดโดยไม่ทำให้กระดาษแตก ถ้าผนังยิปซั่มเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าหรือแกนหลุดออก ให้วัดปึกจริงแทนที่จะคิดไปเอง
สกรูและพุกคอนกรีตต้องมีความหนาของฟิกซ์เจอร์บวกกับการฝังที่ระบุของพุก สกรูคอนกรีตขนาด 3 นิ้วไม่ถูกต้องโดยอัตโนมัติสำหรับขายึดขนาด 1/2 นิ้ว การฝังขั้นต่ำและความลึกของรูของผู้ผลิตพุกจะควบคุมตัวเลือก อย่าเปลี่ยนสกรูที่ยาวกว่าโดยไม่ตรวจสอบว่ายังสามารถยึดพุกได้ และอย่าใช้สกรูที่สั้นกว่าซึ่งจะทำให้พุกขยายออกบางส่วน
งานสแตนเลสและงานภายนอก
สกรูสแตนเลสมักพบในบริเวณที่มีความชื้น การชะล้าง หรือการสัมผัสกลางแจ้ง เกรด 410 เป็นสเตนเลสชุบแข็งที่มักใช้สำหรับการกรีดตัวเอง มีความต้านทานการกัดกร่อนได้ดีกว่าเหล็กกล้าคาร์บอนชุบสังกะสี แต่ไม่เหมือนกับ 304 หรือ 316 ในคลอไรด์ที่รุนแรง ความยาวเป็นไปตามกฎข้อต่อเดียวกัน แต่รูปแบบหัวและเกลียวจะต้องตรงกับการใช้งาน หากคุณกำลังจับคู่สกรูสแตนเลสกับรูต๊าปหรือรูเจาะล่วงหน้า ให้ตรวจสอบระยะพิตช์เกลียวและขนาด แทนที่จะคิดว่าความยาวนิ้วและหน่วยเมตริกต่างกัน คู่มือนี้เพื่อ ขนาดสกรูสแตนเลสและระยะพิทช์เกลียว เป็นการตรวจสอบข้ามที่มีประโยชน์
สกรูสแตนเลส 410 หัวแบนใหญ่ สกรูสแตนเลส 410 หัวแบนขนาดใหญ่เหมาะกับการยึดทั่วไป ตรวจสอบรูปแบบและขนาดของด้ายเมื่อจับคู่ความชื้นหรือข้อต่อกลางแจ้ง ดูผลิตภัณฑ์ → พื้นและผนังภายนอกช่วยเพิ่มการตรวจสอบด้วยสายตา: สกรูต้องไม่สร้างจุดที่แหลมคมใต้พื้นผิวหรือมีพื้นผิวเป็นรอยย่นด้านบน สกรูที่สั้นกว่าเล็กน้อยพร้อมแหวนรองอาจปลอดภัยกว่าสกรูที่ยาวกว่าที่ขันออก
ข้อผิดพลาดทั่วไปเกี่ยวกับความยาวและการตรวจสอบการจัดซื้อ
- วัดสกรูหัวแบนจากใต้หัว แล้วสั่งสกรูหัวกระทะให้มีความยาวเท่ากัน
- ถือว่าความยาวโดยรวมเท่ากับความยาวของด้ามจับในข้อต่อโลหะ ซึ่งทำให้มีการพันเกลียวน้อยเกินไป
- ลืมจุดเจาะบนสกรูที่เจาะเอง เพื่อให้สกรูไปถึงแผ่นด้านล่างแต่ไม่ได้เกลียวผ่านเข้าไป
- ละเว้นความหนาของแหวนรอง ความหนาของการเคลือบ หรือความลึกของเคาเตอร์ซิงค์ในรูตัน
- การใช้สกรูที่ยาวกว่าเพื่อแก้ไขปัญหาการยึดติดสั้นเมื่อปัญหาที่แท้จริงคือเส้นผ่านศูนย์กลาง ระยะพิตช์เกลียว หรือขนาดรูนำ
- การผสมการกำหนดนิ้วและหน่วยเมตริกโดยไม่ต้องแปลงเส้นผ่านศูนย์กลาง ระยะพิทช์ และความยาว
สำหรับการจัดซื้อการผลิต ให้ยืนยันมาตรฐาน ประเภทหัว ระบบขับเคลื่อน ระยะพิทช์เกลียว ประเภทจุด การกำหนดความยาว ความคลาดเคลื่อน การเคลือบ และการตรวจสอบย้อนกลับล็อต การตรวจสอบขนาดด้วยคาลิเปอร์นั้นมีประโยชน์ แต่ภาพวาดและมาตรฐานจะกำหนดความยาวที่ควรจะเป็น
ลำดับการเลือกอย่างง่าย
- วัดความหนาของชิ้นส่วนด้านบนหรือฟิกซ์เจอร์
- วัดวัสดุที่รับและเลือกเป้าหมายการฝัง: ครึ่งหนึ่งถึงสองในสามสำหรับไม้ 2-3 เกลียวสำหรับโลหะ การฝังที่ระบุสำหรับพุก
- เลือกประเภทศีรษะและยืนยันว่าความยาวรวมหรืออยู่ใต้ศีรษะ
- เพิ่มจุดเจาะ แหวนรอง หรือเคาเตอร์ซิงค์ตามความเหมาะสม
- ตรวจสอบระยะห่างจากด้านไกลและตรวจสอบมาตรฐานผลิตภัณฑ์
- ทดสอบความยาวที่เลือกในวัสดุที่เป็นเศษเหล็กก่อนทำการติดตั้งระยะเต็ม
หากข้อต่อเป็นแบบที่กำหนดเองหรือภาพวาดไม่ชัดเจน ให้ส่งตัวอย่างหรือภาพวาดไปที่ a ผู้ผลิตสปริง ที่สามารถยืนยันคำจำกัดความความยาวก่อนการผลิตได้ ค่าใช้จ่ายของความยาวผิดหนึ่งครั้งมักจะน้อย ต้นทุนของล็อตเต็มที่ไม่หลุดออก ยื่นออกมา หรือเป็นแถบ











